Κόκκινη σάλτσα vs Πράσινη σάλτσα..

Τις δυο αυτές σάλτσες τις κάνω συχνά σε παραλλαγές για να συνοδεύσω διάφορα κρέατα ή και άλλα υλικά.

Η πράσινη:
Άνιθος (αρκετός)
Μαιντανός (αρκετός)
Αγγουράκι τουρσί (1 μικρό)
Κάπαρη (ανάλογα τα γούστα)
Αντζούγιες (3-4)
Κρεμμυδάκι φρέσκο (1 μικρό)
Χολςράντις σός (1 κουταλάκι του γλυκού) ή ραπανάκι
Λάδι (λίγο)
Λεμόνι ή λάιμ (μισό)

Απλά τα χτυπάω όλα στο «διαβολάκι» ή τα ψιλοκόβω και τα ανακατεύω. Μπορεί κανείς να ξεφύγει από την λίστα υλικών και να αντικαταστήσει κάποια ή να προσθέσει άλλα κατά βούληση, αρκεί να είναι πράσινα! Δεν χρειάζεται εξτρά αλάτι όμως, είναι ήδη αρκετά αλμυρή λόγω κάποιων υλικών της. Κατά καιρούς έχω δοκιμάσει σέλινο, μάραθο, βασιλικό, πράσινη πιπεριά, κ.α. Η σάλτσα αυτή συνοδεύει υπέροχα χοιρινό, αρνί, κατσίκι, κλπ. (όχι μοσχάρι - θα μιλήσω για το μοσχάρι σε άλλο ποστ). Επίσης ταιριάζει πολύ με πατάτες βραστές και γενικότερα μπορεί να συνοδέψει πολλά πιάτα. 

Η κόκκινη:
Κόκκινη πιπεριά κέρατο (μία)
Λιαστές ντομάτες (αρκετές)
Γκόντζι μπέρι (όχι πολλά)
Πιπεριά τσίλι (ανάλογα το πόσο πικάντικη την θέλουμε)
Πουλ-μπιμπέρ (επίσης ανάλογα το πόσο πικάντικη την θέλουμε)
Καπνιστή πάπρικα
Φέτα ή ανθότυρο
Λάδι (λίγο)

Επίσης απλά τα χτυπάμε όλα μαζί στο «διαβολάκι» ή τα ψιλοκόβουμε και ανακατεύουμε καλά. Αυτή η σάλτσα είναι πιο ιδιαίτερη από την πράσινη, όμως, όντως αρκετά γλυκιά (αυτός είναι και ο λόγος που βάζω φέτα για να σπάσει λίγο).  Θυμίζει λίγο χαρίσα με λιγότερα μπαχαρικά όμως. Ταιριάζει με κοτόπουλο πολύ ή σαν ντίπ με κάποιο παξιμάδι. Φαντάζομαι ότι θα πήγαινε και με νερόβραστα όσπρια ή φαλάφελ - αν και δεν την έχω δοκιμάσει ακόμα έτσι. 

προσούτο με πεπόνι και μακρύκοκκο Αφρικανικό πιπέρι

αυτό που λέει ο τίτλος: προσούτο, πεπόνι και μακρύκκοκο Αφρικανικό πιπέρι..

dhal

μια δική μου εκδοχή Ινδικού ντάλ:
- τσιγαρίζω σε λαδάκι ψιλοκομμένο κρεμυδάκι, σκόρδο και ψιλοκομένο τζίντζερ σε μέτρια φωτιά
- χτυπάω στο γουδί μαραθόσπορο, κίμινο, κόλιανδρο, κάρδαμο, μοσχοσίταρο
- τα τσιγαρίζω και αυτά λιγάκι να βγάλουν άρωμα μαζί με πουλ-μπιμπέρ ή ινδικό τσίλι
- ρίχνω κόκκινες φακές και νερό
- προσθέτω κουρκουμά και λίγο αλάτι
σερβίρω με ψιλοκομμένο μαιντανό

pasta

Εκτός του ότι μαγειρεύω ζυμαρικά εδώ και 15 συναπτά χρόνια, έχω περάσει μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Ιταλία όπου και έμαθα διάφορα περί του θέματος. Αυτή είναι μια εύκολη πολύ βασική εκδοχή πάνω στην οποία μπορεί να αυτοσχεδιάσει κανείς. Θέλει  απαρέγκλιτη προσοχή σε κάποιες λεπτομέριες για να βγει σωστή, αλλά είναι κατά τα άλλα φαγητό των 20 λεπτών, ειδικά αν είμαστε τυχεροί και έχουμε κουζίνα με γκάζι:
- Γεμίζουμε κατσαρόλα με νερό (εμφιαλωμένο αν της βρύσης έχει πολύ χλώριο - όπως εδώ..), και το αφήνουμε να βράσει καλά καλά. Μπορεί κανείς να προσθέσει και λίγο θαλασσινό αλάτι που κάνει το νερό να βράζει και πιο γρήγορα, λίγο όμως. Εγώ το βράζω πρώτα στον βραστήρα για να μην περιμένω.
- Αφού βράσει το νερό, τότε - και μόνο τότε - ρίχνουμε τα ζυμαρικά. Ούτε για αστείο δεν τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια.Τα ανεκατεύουμε να μην κολήσουν.
- Σε τηγάνι με ελάχιστο λάδι τσιγαρίζουμε κρεμμυδάκι σε μέτρια φωτιά
- Σε αυτή την εκδοχή έβαλα και 2 πιπεριές κόκκινες
- Αφού κατεβάσουν λίγο υγρά προσθέτουμε μια κουταλιά του γλυκού πουλ-μπιμπέρ για να γίνει λίγο καυτερό αν θέλουμε
- λίγο θαλασσινό αλάτι ή ακόμα καλύτερα 2-3 αντζούγιες
- αφού πάρουν λίγο χρώμα οι πιπεριές προσθέτουμε ψιλοκομμένες φρέσκιες κάπως ώριμες τομάτες. Όχι κονσέρβες ! φρέσκιες τομάτες μόνο, αν είναι χειμώνας βάζουμε τοματίνια αν βρούμε ή απλά φτιάχνουμε καμιά καρμπονάρα με αυγό.. 
- προσθέτουμε ρίγανη καλή, λένε ότι και καλά η ρίγανη πρέπει να μπαίνει στο τέλος για να μην πικρίζει το φαί, εγώ λέω ότι λένε μπούρδες, πάντα την βάζω νωρίς νωρίς και πάντα βάζω μπόλικη και ποτέ δεν μου πίκρισε τίποτα.
- φρέσκο πιπέρι τριμένο επί τόπου, αρκετό να πάρει άρωμα
- το αφήνουμε να ψηθεί λίγο, όχι πάρα πολύ, είναι ωραίο να έιναι τα λαχανικά κάπως φρέσκα
- στο μεταξύ, και όσο τα μακαρόνια είναι ακόμα κάπως άψητα, τα σουρώνουμε αφού πρώτα κρατήσουμε ένα μεγάλο ποτήρι μπίρας μακαρονόζουμο. Τα μακαρόνια ούτε για αστείο δεν τα πλένουμε γιατί θα χαθεί όλο το άμυλο. Επίσης ούτε για αστείο δεν βάζουμε βούτυρα, λάδια και τέτοια για αυτή την συνταγή.
- ρίχνουμε τώρα στο τηγάνι τα μακαρόνια μαζί με την σάλτσα και το μακαρονόζουμο και ανακατεύουμε καλά
- ψιλο-ανακατεύοντας για να μην κολήσουν αφήνουμε τα ζυμμαρικά να πάρουν μερικές βράσεις μαζί με την σάλτσα μέχρι να πιούν τελείως τα υγρά τους - η φωτογραφία είναι από αυτό το στάδιο
- όταν ετοιμαστούν τα τρώμε επί τόπου, αν κρυώσουν δεν έχει νόημα και προσθέτουμε στο πιάτο μας απαραιτήτως μερικά φύλλα φρέσκου βασιλικού - που αν είμαστε μερακλήδες έχουμε στον κήπο/παράθυρο/αυλή μας
- του πάει και λίγο παρμεζάνα από πάνω, ή και καλή γραβιέρα. 
- το καλοκαιράκι συνοδεύτεται με δροσερό ροζέ κρασί

Φακές φούρνου

Το έφτιαξα ως εξής:
- άφησα τις φακές (μαύρες) να πάρουν μια βράση και έπειτα έχυσα το νερο
- Σε ταψί (ακόμα καλύτερο θα ήταν σε γάστρα, αλλά δεν είχα εύκαιρη) έριξα τις φακές μαζί με
- μανιτάρια πορτομπέλο (εναλλακτικά θα μπορούσε κανείς να βάλει πορτσίνι ή κάτι άλλο πιο άγριο - όχι όμως από αυτά τα βαρετά άγευστα χαζό-μανίταρα που παίζουν)
- μερικά κλαδάκια δεντρολίβανο ολόκληρα
- ένα σκόρδο χοντροκομμένο,
- ένα άσπρο κρεμμύδι
- ρίγανη, θρουμπί, θυμάρι
- θαλασσινό αλάτι ανθό
- πουλ-μπιμπέρ Τούρκικο
- λίγο ελαιόλαδο (εννοείται να είναι παρθένο και καλό)
- λίγο κίμινο, λίγο μοσχοσίταρο, λίγο κουρκουμά
- δυό φυλλαράκια δάφνη
- λίγο ψιλοκομμένο τζίντζερ
- νερό (το υπολογίσα με το μάτι, χονδρικά για κάθε μέρος φακές 4-5 μέρη)
το άφησα να ψηθούν στον φούρνο στον αέρα, κανά 30λεπτο περίπου στους 200, μέχρι να γίνουν, πρόσθεσα και καμιά-δυο φορές νερό όταν το ήπιαν.

Για να βγεί κάλο θέλει οι πρώτες ύλες να είναι όσο το δυνατόν καλύτερη ποιότητα ! Ποτέ αλάτια και μπαχαρικά από το σουπερμάρκετ, είναι άγευστα και άθλια, από ειδικά μαγαζιά μόνο και γενικότερα θέλει ψάξιμο. Αλάτι έβαλα ανθό από τα Φιλιατρά, κρεμμύδι άσπρο κρητικό, το πουλ-μπιμπέρ Τούρκικο από την Πόλη, το δεντρολίβανο από το παρτέρι μου, τα μυρωδικά μαζεμένα από βουνά, κλπ κλπ.