Σνακ perros

Έχουν ξεμείνει στο ψυγείο μας παστίτσιο, ντολμαδάκια (ή και άλλα παρεμφερή φαγητά); Αυτός είναι ένας εύκολος και «βρώμικος» τρόπος να τα αξιοποιήσει κανείς - πάντα μέσα στην φιλοσοφία του blog. Κόβουμε το παστίτσιο σε τετράγωνες μπουκιές και σερβίρουμε μαζί με τα ντολμαδάκια, λίγο ωμό τζίντερ (το οποίο τρώγεται αυστηρά σαν ορεκτικό πριν τα υπόλοιπα) και μπλε τυρί. Συνοδεύουμε με σώς από μέλι, κουρκουμά, λεμόνι και λάδι.

Υλικά:
κομμάτια παστίτσιο
ντολμάδες
μπλε τυρί
τζίντζερ
ελαιόλαδο
λεμόνι
ένα κουταλάκι μέλι
ένα κουταλάκι κουρκουμά

χυλοπίτες perros

Γρήγορο και χορταστικό πιάτο, αν και κάπως «σκληρό». Πρώτα έφτιαξα ζωμό βραζωντας για μερικά λεπτά τα μυρωδικά (κάρδαμο, κόλιανδρο, μυρώνια, κρεμμυδάκι φρέσκο και τζίντζερ). Έπειτα έριξα τις χυλοπίτες στην γάστρα μαζί με τον ζωμό (περίπου ένα λίτρο για μια κούπα χυλοπίτες), χοντροσπασμένο μαύρο πιπέρι και ελάχιστο αλάτι και άφησα σε προθερμασμένο φούρνο στον αέρα (χωρίς καπάκι) στους 160-170 μέχρι να πιούνε όλο τον ζωμό. Αφού ήπιαν τον ζωμό πρόσθεσα λίγο ελαιόλαδο και άφησα ακόμα μερικά λεπτά. Σέρβιρα με τριμμένη ΄ψριμη γραβιέρα και μια γεναία δόση αθόγαλο (εναλακτικά θα πρότεινα ξύγαλο ή και πηχτόγαλο).

Υλικά:
χυλοπίτες
φρέσκο κάρδαμο
φρέσκο κόλιανδρο
φρέσκα μυρώνια
φρέσκο κρεμμυδάκι
τζίντερ
ξύγαλο ή αθόγαλο
ωριμη γραβιέρα ή κεφαλοτύρι
ελαιόλαδο
πιπέρι μαύρο χοντροσπασμένο
αλάτι

ταχινόσουπα perros

Βράζουμε τα καρότα με το κριθαράκι μέχρι να γίνουν. Έπειτα σε πιάτο χτυπάμε μερικές κουταλιές ταχίνι με λεμόνι και προσθέτουμε σιγά σιγά ζωμό (σαν να επρόκειτο για αβγολέμονο). Ρίχνουμε το μείγμα πίσω στην κατσαρόλα μαζί με λίγο αλάτι, το κάρδαμο και το σέλινο (ψιλοκομμένα) και τα πορτσίνι και αφήνουμε να πάρουν ακόμα μία-δυο βράσεις.

Υλικά:
καρότα
ταχίνι
λεμόνι
κριθαράκι
σέλινο
φρέσκο κάρδαμο
μανιτάρια πορτσίνι

κατσικάκι στην γάστρα με πράσινο πιπέρι και φρέσκο κάρδαμο

Αφού έπλυνα καλά το κατσικάκι (ένα μπούτι κομμένο σε κομμάτια) και το πασπάλισα με λίγο χοντρό αλάτι ανθό και αρκετό χοντροσπασμένο πράσινο πιπέρι και από τις δύο πλευρές, το έβαλα στην γάστρα μαζί με αρκετό νεράκι (μέχρι την μέση του κρέατος περίπου). Έψησα στον φούρνο στους 150 για περίπου 3-4 ώρες. Όταν έγινε το κρέας πρόσθεσα λίγο ζεστό νερό, τις χυλοπίτες, ψιλοκομμένο φρέσκο κάρδαμο και λίγο ελαιόλαδο και άφησα για ακόμα 20λεπτά μέχρι να γίνουν οι χυλοπίτες. Είναι σημαντικό σε αυτό το στάδιο να γυρίσει κανείς τα κομμάτια κρέας για να πάρουν χρώμα και από την άλλη πλευρά. Κατά το σερβίρισμα έτριψα λίγο μυζήθρα πάνω στις χυλοπίτες (αυτός είναι και ο λόγος που δεν αλάτισα τα ζυμαρικά). 

Υλικά:

κατσικάκι γάλακτος

χυλοπίτες

πράσινο πιπέρι άκοπο

φρέσκο κάρδαμο

λίγο αλάτι χοντρό (ανθό)

λίγο ελαιόλαδο

(προαιρετικά) λίγη μυζήθρα

Κριθαρώτο σε αρνίσιο ζωμό, με μυελό οστών και στάκα.

Σε πρώτη φάση έφτιαξα τον ζωμό: έβρασα αρνίσια κόκκαλα για 4-5 ώρες σε αρκετό νερό και μέτρια φωτιά σε σκεπασμένη κατσαρόλα (κατά καιρούς χρειάστηκε να συμπληρώσω νερό, αν συμβεί αυτό θέλει ζεστό νερό όχι κρύο). Αφού έγινε ο ζωμός αφαίρεσα όλον τον μυελό από τα οστά με ένα καλαμάκι και τον έριξα και αυτόν στο ζωμό. Στην συνέχεια τσιγάρισα μερικά λεπτά το κριθαράκι με χοντροσπασμένο μαύρο πιπέρι στο τηγάνι και άρχισα να σβήνω σιγά σιγά με τον ζωμό: η τεχνική είναι ίδια με του ρυζότου, μόλις πιει τα υγρά προσθέτει κανείς λίγο ζωμό, και όταν τον πιεί και αυτόν το ίδιο, κ.ο.κ. Τέλος, σε ένα μικρό κατσαρολάκι έλιωσα λίγη στάκα ανακατεύοντας σε χαμηλή φωτιά. Μετά έριξα μια κουταλιά νυσεστέ, λίγο αλάτι και συνεχισα το ανακάτεμα. Ο νυσεστές (ή το αλέυρι) διαχωρίζει την στάκα από το στακοβούτυρο. Το στακοβούτυρο το έριξα στο κριθαρώτο. Την στάκα την σέρβιρα ξεχωριστά σε μικρό μπωλ.

Υλικά:
αρνίσια κόκκαλα (με μυελό)
στάκα
κριθαράκι
λίγο ελαιόλαδο
χοντρό πιπέρι μαύρο
λίγο νυσεστέ
λίγο αλάτι ανθό

κριθαρώτο με τζίντζερ, δυόσμο, λάιμ και θυμάρι

Γρήγορο, εύκολο, ανάλαφρο και πολύ έλεγκαντ πιάτο. Σε πρώτη φάση έβρασα αρκετό τζίντζερ για 10-15 λεπτά για να φτιάξω ζωμό. Έπειτα σε τηγάνι τσιγάρισα μερικά λεπτά το κριθαράκι σε λίγο ελαιόλαδο, μέχρι να πάρει λίγο χρώμα και, στην συνέχεια, άρχισα να σβήνω σταδιακά με τον ζωμό από τζίντζερ. Η τεχνική του κριθαρώτου είναι εμπνευσμένη από αυτή του ρυζώτου: σβήνει κανείς με λίγο ζωμό και ανακατεύει με ξύλινη κουτάλα και μόλις το κριθαράκι πιει τον ζωμό προσθέτουμε κι άλλο, κ.ο.κ., μέχρι να γίνει. Όταν έγινε το κριθαρώτο πρόσθεσα τον χυμό από το λάιμ και λίγο αλάτι και άφησα στο τηγάνι για ένα λεπτό ακόμα. Σέρβιρα με φύλα από φρέσκο δυόσμο (και μέντα θα του πήγαινε, εναλακτικά) και ένα κλαδάκι θυμάρι.

Υλικά:
Κριθαράκι
Λίγο λάδι
Τζίντζερ
ένα κλαδάκι θυμάρι
φύλλα φρέσκου δυόσμου ή μέντας
ένα λάιμ
λίγο αλάτι

μετά-juve氣

Το συγκεκριμένο γεύμα το σχεδίασα για Κυριακάτικο γεύμα με φίλους και το εμπνεύστηκα σαν μια αστική, μετά-μοντέρνα, εκδοχή του παραδοσιακού γιουβετσιού. Αν και βέβαια υπάρχουν σαφείς αναφορές και μεγάλη οπτική ομοιότητα με το παραδοσιακό γιουβέτσι, τόσο η γεύση όσο και η υφή του του μετά-juve氣-ου είναι πάρα πολύ διαφορετικές. Η θέα είναι από μπαλκόνι σε στενό κάθετο στην πλατεία εξαρχείων, όπου και καταναλώθηκε το φαγητό με συνοδεία τσικουδιάς. 

Το πιο βασικό συστατικό είναι το κρέας, εδώ χρησιμοποίησα μπούτι από πολύ καλής ποιότητας κατσίκι. Σε κατσαρόλα τσιγάρισα αρκετό χοντροσπασμένο (στο γουδί) μαύρο πιπέρι, για να βγάλει το άρωμά του. Στο ίδιο λάδι θωράκισα ένα όλα τα κομμάτια από το κατσίκι, από όλες τις πλευρές. Αφού τα θωράκισα όλα έριξα όλα μαζί στην κατσαρόλα και μετά από λίγο έσβησα με μαρουβά (παλαιωμένο κρασί από την δυτική κρήτη). Μόλις το αλκοολ εξατμίστηκε χαμήλωσα την φωτιά και πρόσθεσα αρκετό βραστό νερό (όχι κρύο) στο οποίο και έβρασα το κρέας για περίπου 2 ώρες, μέχρι να μαλακώσει καλά. Όταν έγινε το κρέας, το έβγαλα από το ζωμό, το περιχυσα με αρκετό μέλι και πασπάλισα με ελάχιστη ρίγανη (η ρίγανη ήταν επίσης εξαιρετικής ποιότητας, μαζεμένη από το βουνό).

Έπειτα ετοίμασα κριθαρώτο ως εξής: Σε τηγάνι με λάδι τσιγάρισα για λίγο κριθαράκι και σιγά σιγά άρχισα να προσθέτω τον ζωμό από το κατσίκι, σαν να επρόκειτο για ριζότο. Μόλις το κριθαράκι έπινε τον ζωμό, πρόσθετα σιγά σιγά κι άλλον. Προσοχή, σε περίπτωση που τελειώσει ο ζωμός, προσθέτουμε μεν νερό, αλλά να είναι ήδη βρασμένο, όχι κρύο. Στο κριθαρώτο πρόσθεσα μόνο λίγο αλάτι και λίγο πριν το τέλος, φρέσκο ψιλοκομμένο σέλινο. Με την ίδια διαδικασία θα μπορούσε κανείς να ετοιμάσει και ριζότο (αν και θα το έβρισκα πιο άνευρο), στάρι, χυλοπίτες, κλπ. 

Ο συνδυασμός σέλινο μέλι, είναι εξαιρετικός, και αν το κατσίκι είναι όντως καλής ποιότητας το πιάτο αυτό απογειώνεται. Εγώ το θεωρώ από τα πιο επιτυχημένα μου πιάτα. 

Υλικά:

κατσίκι

μαύρο πιπέρι

αλάτι

μέλι

ρίγανη

σέλινο

κριθαράκι

μαρουβάς

Μακαρούνες χαμένες στην μετάφραση

Το πιάτο αυτό είναι βαθύτατο επηρρεασμένο από τις Καρπαθιώτικες μακουρούνες, μονο που εδώ χρησιμοποιώ διαφορετικές πρώτες ύλες. Αφού έβρασα τα Λαζάνια χαρουπιού (κι αυτά χειροποίητα είναι παρεπιμπτόντως) τα ανακάτεψα με λίγο φρέσκο λιωμένο βούτυρο (μαργαρίνες και άλλες αμφιβόλου προελεύσεως λιπαρές ύλες απαγορεύονται ρητά σπίτι μου..) και τα πασπάλισα με τριμένη μυζήθρα από τα Ζωνιανά (από αυτά τα μαύρα μουχλιασμένα κεφάλια που υποτίθεται ότι απαγορεύεται να τα πουλούν οι τυροκόμοι αλλά που τα βρίσκει κανείς πολύ εύκολα στην Κρήτη). Τέλος, έριξα από πάνω ψιλοκκομμένο άσπρο κρεμμυδάκι σωταρισμένο σε καλό ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά (για να καραμελώσει). Το έφαγα με θέα την θάλασσα..

Υλικά:
Λαζάνια χαρουπιού
Μυζήθρα Ζωνιανή (από μαύρο κεφάλι)
μισό άσπρο κρεμμύδι
βούτυρο

Λαζάνια ΤΕΡΑ

Λαζάνια ΤΕΡΑ γιατί παίζω περισσότερο με γήινες αποχρώσεις σε αυτό το πιάτο το οποίο προέκυψε σαν ένα γρήγορο και ανώδυνο καλοκαιρινό γεύμα.

Έχοντας βάλει τα λαζάνια να βράσουν ζέστανα λίγο λάδι στο τηγάνι, έριξα ένα σκόρδο μέσα και το άφησα μερικά δευτερόλεπτα (όχι παραπάνο από λεπτό, δεν ήθελα να γίνει πολύ έντονο) να πάρει λίγο άρωμα. Στην συνέχεια ανέβασα την φωτιά και έριξα μερικές αντσούγιες, μια καυτερή πιπεριά ψιλοκομμένη, μερικά τοματίνια κομμένα στα δύο και μια πράζα κόκκινο αλάτι χαβάης. Οι αντσούγιες, όπως ήταν αναμμενόμενο, διαλύθηκαν μετά από λίγο και γίναν ένα με το λάδι. Μετά από μερικά λεπτά και ενώ είχαν ψιλο-γίνει τα λαζάνια, τα στράγγιξα και τα έριξα κι αυτά στο τηγάνι μαζί με λίγο μακαρονόζουμο (που το κράτησα σε ένα ποτήρι). Πρόσθεσα λίγο λιναρόσπορο και τον χυμό από ένα λάιμ και ανακάτευα διαρκώς σε δυνατή φωτιά μέχρι που να απορροφήσουν τα υγρά και να σφίξουν. Σέρβιρα με μερικά φύλα φρέσκου βασιλικού και λίγο παρμεζάνα στο μισό πιάτο. Η παρμεζάνα δεν χρειάζεται βασικά, αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ ολοκληρωτικά στην υπερβολή..

Υλικά:
Λαζάνια Χαρουπιού
λίγο σκόρδο
1 καυτερή πιπεριά
λιναρόσπορος
φύλλα φρέσκου βασιλικού
1 λάιμ
τοματίνια διαφόρων χρωμάτων
2-3 αντσούγιες
κόκκινο αλάτι χαβάης
λίγο παρμεζάνα

αυτοσχέδιο ράμεν

Μια πρώτη απόπειρα να φτιάξω ένα αυτοσχέδιο ράμεν. Σε κατσαρόλα με λίγο λάδι και σε μέτρια φωτιά τσιγάρισα ελαφρά μισό κρεμμύδι, σκόρδο, τζίντζερ και καυτερή πιπεριά. Πρόσθεσα πρώτα την πιπεριά, το καρότο και μετά από λίγο τα τοματίνια, αλάτισα και τα άφησα μερικά λεπτά να ψηθούν. Στην συνέχεια πρόσθεσα  τα υπόλοιπα μυρωδικά, ζωμό βοδινού και τα κινέζικα μακαρόνια (εναλακτικά μπορεί κανείς να βάλει και νουντλς ρυζιού). Το μείγμα το άφησα σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά μέχρι να γίνουν τα μακαρόνια. Προς το τελείωμα πρόσθεσα μια κουταλιά σάλτσα χολσράντις, λίγο ταμπάσκο, σάλτσα σόγιας και ένα ποτηράκι γάλα καρύδας - πασπάλισα και με μισό κουταλάκι καπνιστή πάπρικα. Ανακάτεψα καλά και μετά από ακόμα 1-2 λεπτά ακόμα ψήσιμο ήταν έτοιμο. Ο σκοπός είναι να μείνει αρκετό υγρό για να μιλάμε για κάτι που να θυμίζει ράμεν..

Υλικά:
κινέζικα μακαρόνια
πιπεριά
τοματίνια
καρότο
σέλινο
φρέσκος κορίανδρος
ζωμός βοδινού
λιναρόσπορος
φρέσκος μάραθος
άνιθος
τζίντζερ
καπνιστή πάπρικα
κρεμμύδι
σκόρδο
γάλα καρύδας
καυτερή πιπεριά
σάλτσα σόγιας
αλάτι ανθό
ελαιόλαδο
σάλτσα χολσράντις
ταμπάσκο

Μαύρη Ύλη + Καπρέζε

Το μαύρο κυριαρχεί σε αυτό το πιάτο που επιβάλλεται τόσο με την υφή του όσο και με τις πολύ έντονες γεύσεις του. Έβαλα τις ταλιατέλες να βράσουν σε καυτό νερό και στο μεταξύ σε τηγάνι με λάδι σε μέτρια θερμοκρασία άφησα το χοντροκομμένο σκόρδο να βγάλει τα αρώματά του. Το σκόρδο βγάζει πιο πολλά αρώματα αν το λάδι είναι σε θερμοκρασία περίπου 60-80 βαθμούς οπότε δεν πρέπει να κάψει το λάδι. Αφού έβγαλε τα αρώματά του το πέταξα και στο αρωματισμένο πια λάδι πρόσθεσα τα υπόλοιπα υλικά ψιλοκομμένα. Μόλις γίναν οι ταλιατέλες τις έριξα και αυτές στο τηγάνι μαζί με λίγο από το νερό στο οποίο βράζανε. Ανακάτεψα καλά και μόλις ήπιαν τα υγρό τους σέρβιρα.

Την μαύρη ύλη συνόδεψα με μια απλή σαλάτα καπρέζε: τομάτα, μοτσαρέλα, αγουρέλαιο και μερικά φύλλα βασιλικού.

Υλικά για την Μαύρη Ύλη:
Ταλιατέλες με μελάνι σουπιάς
3-4 αντζούγιες
μία σκελίδα σκόρδο
φρέσκο μαύρο πιπέρι βιετνάμ χοντροαλεσμένο
μακρύκοκκο αφρικάνικο πιπέρι χοντροαλεσμένο
λίγο μαύρο αλάτι χαβάης
τρούφα μαύρη
αποξηραμένα πορτσίνι

Υλικά για την Καπρέζε:
τομάτες
βασιλικός
μοτσαρέλα
αγουρέλαιο

Δείπνο Βρυκολάκων

Κατά την διάρκεια παραμονής στην Αθήνα δέχτηκα επίσκεψη από έναν φίλο ο οποίος ήρθε με εκλεκτά υλικά αλλά και εξίσου εκλεκτές ιδέες. Δείπνο Βρυκολάκων λοιπόν, όχι επειδή είμαστε βρυκόλακες, αλλά λόγω της ιδιαίτερης του ενέργειας:  Τραχιές, γήινες, ξυλώδεις γεύσεις και βαριά, μεστά αρώματα, που παραπέμπουν σε σκοτεινές Καρπάθιες οντότητες με περίτεχνες ρόμπες και άγρια ένστικτα. Το δείπνο σερβίρεται απαραίτητα σε φθαρμένο ξύλινο τραπέζι.

Έφερε λοιπόν μισό κιλό αρνί γάλακτος (προερχόμενο από γνωστό του βοσκό και μεγαλωμένο σε ιδανικές συνθήκες το οποίο είχε ήδη τεμαχίσει και μαρινάρει για 24 ώρες στο ψυγείο σε λάδι, σκόρδο, φρέσκο πιπέρι και δεντρολίβανο. Ρίξαμε το κρέας με την μαρινάδα (αφού πρώτα αφαιρέσαμε το σκόρδο) σε μια κατσαρόλα που την είχαμε αφήσει να κάψει και αφήσαμε να τσιγαριστεί καλά. Σβήσαμε με κονιάκ (με μπράντι βασικά), προσθέσαμε 2 κουταλιές της σούπας μέλι και λίγο νερό (ζεστό νερό όχι κρύο γιατί θα έσφιγγε το κρέας) και αφήσαμε μερικά λεπτά να ψηθεί το κρέας (αλλά να μην σκληρύνει πολύ). Στην συνέχεια αφαιρέσαμε το κρέας (το οποίο ήταν ελαφρώς γλασσαρισμένο λόγο του μελιού) και τα βάλαμε σε ένα πιάτο στην άκρη. Στα λιγοστά υγρά που είχαν περισσέψει στην κατσαρόλα προσθέσαμε λίγο ζεστό νερό και αφήσαμε να πάρουν μια βράση ώστε να προκύψει κάποιου είδους ζωμός.

Στην συνέχεια σε τηγανάκι τσιγαρίσαμε σε λίγο λάδι το κριθαράκι μέχρι να αρπάξει ελαφρώς. Σβήσαμε με λίγο από τον ζωμό που ετοιμάσαμε ανακατεύοντας συνεχώς για να μην κολλήσει και επαναλάβαμε την διαδικασία αρκετές φορές μέχρι να ψηθεί το κριθαράκι (σαν να επρόκειται για ριζότο). Λίγο πριν το τέλος τρίψαμε μέσα αρκετό από ένα εξαιρετικό Ναξιώτικο τυρί που επίσης έφερε ο φίλος μου (νομίζω λέγεται μελανοτύρι). Το τυρί αυτό ήταν καλοωριμασμένο, ιδιαίτερα πικάντικο και θυμίζει κάπως παρμεζάνα, η φλούδα του ήταν καλυμμένη με διάφορα βότανα, μπαχαρικά και μούργα κρασιού. Το τρίψαμε (αλλά και το φάγαμε) μαζί με την φλούδα του. Στα πιάτα μας ανακατέψαμε το αρνί με το κριθαρώτο - το γλάσο του αρνιού έδεσα άψογα με το κριθαρώτο. Αν και το αποτέλεσμα θύμιζε γιουβέτσι στην όψη, τόσο η γεύση και η υφή ήταν πολύ διαφορετικές.

Το δείπνο περιελάμβανε επίσης ένα μεγάλο κομμάτι του εν λόγω τυριού σαν συνοδευτικό, ένα πιάτο ώριμα τοματίνια αρτυμένα με ανθό αλατιού και ένα μπουκάλι ξινόμαυρο/μερλό Νάουσας (δεν θα κάνω διαφήμιση στην μάρκα όμως..). Το δείπνο έκλεισε με μερικά κομμάτια εξαιρετικής πικρής μαύρης σοκολάτας ενός Ιταλικού οίκου (επίσης δεν θέλω να κάνω διαφήμιση) και τον αγαπημένο μου καπνό στην πίπα..

Υλικά:
500γρ αρνί γάλακτος τεμαχισμένο
Ελαιόλαδο
Αλάτι
Φρέσκο πιπέρι
δεντρολίβανο
2-3 σκελίδες σκόρδο
1 ποτηράκι κονιάκ (ή μπράντι)
2 κουταλιές της σούπας μέλι
1 ποτηράκι κριθαράκι
Ζεστό νερό
Μελανοτύρι (??) Νάξου
Τοματίνια
Καλή σοκολάτα
Κρασί
Καπνός

Χειροποίητα ραβιόλια με γέμιση μανιταριών αρτυσμένα με τοματίνια, κάπαρη και δεντρολίβανο

Υλικά (για ένα άτομο):

για τα Ραβιόλια:
ένα αυγό
100γρ αλεύρι

για την γέμιση:
1 μανιτάρι πορτομπέλο
1 μανιτάρι πορτσίνι (και αποξηραμένο κάνει)
μία σκελίδα σκόρδο
αρκετό μαύρο πιπέρι (καρποί - όχι τριμένο)
ελάχιστο ελαιόλαδο

για το τελείωμα:
ελάχιστο ελαιόλαδο
λίγο δενδρολίβανο
5-6 τοματίνια
μια κουταλιά του γλυκού κάπαρη
όση από την γέμιση έχει περισέψει (αν έχει περισσέψει)
ένα κρεμμυδάκι φρέσκο μικρό
πραιρετικά λίγη τρούφα

Πρώτα ετοιμάζουμε την ζύμη για τα ραβιόλια ως εξής. Πλάθουμε το αυγό με το αλεύρι μέχρι να γίνει σφιχτή ζύμη. Ζυμώνουμε για κανά 10λεπτο τουλάχιστον. Μετά βάζουμε την ζύμη σε ζελατίνα και την αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 30λεπτά. Μετά αφού ρίξουμε λίγο αλεύρι στον πάγκο ανοίγουμε την ζύμη σε σχετικά χοντρό φύλλο - σαν να ήταν χοντρή σφολιάτα. Θα υποθέσω ότι ο αναγνώστης ξέρει πως να το κάνει - αν όχι ας ψάξει στο ίντερνετ - δεν είναι δύσκολο. Έπειτα κόβουμε την ζύμη σε τετράγωνα ή τρίγωνα ή κάποια άλλο σχήμα της αρεσκίας μας στο επιθυμητό μέγεθος.

Στο μεταξύ έχουμε ήδη φτιάξει την γέμιση ως εξής: ψιλοκόβουμε το σκόρδο και τα μανιτάρια και σε ελάχιστο λάδι τσιγαρίζουμε με το ολόκληρο πιπέρι για μερικά λεπτά. Όχι πολύ ! Βάζουμε την γέμιση ανάμεσα σε δύο κομμάτια ζύμης και καλύπτουμε. Προσεκτικά πιέζουμε τις άκρες καλά για να μην ανοίξει στο ψήσιμο. Έπειτα ρίχνουμε τα ραβιόλια σε καυτό νερό και αφήνουμε να ψηθούν μερικά λεπτά - δεν θέλουν πολύ ψήσιμο, συνήθως κανά 5λεπτο είναι αρκετό, ποτέ πάνω από 7λεπτά !

Στο μεταξύ σε καυτό τηγάνι με ελάχιστο λάδι ρίχνουμε τα τοματίνια κομμένα στα 2, την κάπαρη, το δενδρολίβαν και όση από την γέμιση έχει περισσέψει (εντάξει φροντίστε να μην περισσέψει πολύ.. απλά αν περισσέψει μην την πετάξετε, δεν είναι ωραίο να πετάει κανείς φαγητό). Τα ψήνουμε στο τηγάνι για ελάχιστα επίσης λεπτά - 2-4 είναι αρκετά. Σερβίρουμε τα ραβιόλια με τα υπόλοιπα υλικά και ρίχνουμε και το φρέσκο κρεμμυδάκι από πάνω ψιλοκομμένο και αν έχουμε φυσικά την τρούφα (εγώ έριξα λίγο αλάτι αρωματισμένο με τρούφα μέσα στην γέμιση). Μπορούμε να ρίξουμε και λίγο τριμμένο τυρί αν θέλουμε από πάνω - εγώ έριξα λίγο τριμμένη Μετσοβέλα. Σημείωνω ότι δεν ρίχνουμε αλάτι πουθενά, το αντικαθιστά μια χαρά η κάπαρη και το τυρί.

Είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε καλά υλικά σε αυτήν την συνταγή - ειδικά η κάπαρη και τα μανιτάρια πρέπει να είναι καλής ποιότητας. Επίσης το αυγό να είναι ωραίο αυγό, χωριάτικο αν μπορούμε να βρούμε ή ελευθέρας βοσκής, όχι όμως από αυτά τα άθλια πτηνοτροφίου που ταϊζουν τις κότες με ό,τι να 'ναι. Εϊναι πολύ σημαντική η γεύση του αυγού για να έχει ωραία γεύση το ραβιόλι μας.. Τα τοματίνια επίσης καλό είναι να μην είναι θερμοκηπίου (αυτά που έβαλα εγώ ήταν δυστυχώς).

Καλή όρεξη !!

pasta

Εκτός του ότι μαγειρεύω ζυμαρικά εδώ και 15 συναπτά χρόνια, έχω περάσει μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Ιταλία όπου και έμαθα διάφορα περί του θέματος. Αυτή είναι μια εύκολη πολύ βασική εκδοχή πάνω στην οποία μπορεί να αυτοσχεδιάσει κανείς. Θέλει  απαρέγκλιτη προσοχή σε κάποιες λεπτομέριες για να βγει σωστή, αλλά είναι κατά τα άλλα φαγητό των 20 λεπτών, ειδικά αν είμαστε τυχεροί και έχουμε κουζίνα με γκάζι:
- Γεμίζουμε κατσαρόλα με νερό (εμφιαλωμένο αν της βρύσης έχει πολύ χλώριο - όπως εδώ..), και το αφήνουμε να βράσει καλά καλά. Μπορεί κανείς να προσθέσει και λίγο θαλασσινό αλάτι που κάνει το νερό να βράζει και πιο γρήγορα, λίγο όμως. Εγώ το βράζω πρώτα στον βραστήρα για να μην περιμένω.
- Αφού βράσει το νερό, τότε - και μόνο τότε - ρίχνουμε τα ζυμαρικά. Ούτε για αστείο δεν τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια.Τα ανεκατεύουμε να μην κολήσουν.
- Σε τηγάνι με ελάχιστο λάδι τσιγαρίζουμε κρεμμυδάκι σε μέτρια φωτιά
- Σε αυτή την εκδοχή έβαλα και 2 πιπεριές κόκκινες
- Αφού κατεβάσουν λίγο υγρά προσθέτουμε μια κουταλιά του γλυκού πουλ-μπιμπέρ για να γίνει λίγο καυτερό αν θέλουμε
- λίγο θαλασσινό αλάτι ή ακόμα καλύτερα 2-3 αντζούγιες
- αφού πάρουν λίγο χρώμα οι πιπεριές προσθέτουμε ψιλοκομμένες φρέσκιες κάπως ώριμες τομάτες. Όχι κονσέρβες ! φρέσκιες τομάτες μόνο, αν είναι χειμώνας βάζουμε τοματίνια αν βρούμε ή απλά φτιάχνουμε καμιά καρμπονάρα με αυγό.. 
- προσθέτουμε ρίγανη καλή, λένε ότι και καλά η ρίγανη πρέπει να μπαίνει στο τέλος για να μην πικρίζει το φαί, εγώ λέω ότι λένε μπούρδες, πάντα την βάζω νωρίς νωρίς και πάντα βάζω μπόλικη και ποτέ δεν μου πίκρισε τίποτα.
- φρέσκο πιπέρι τριμένο επί τόπου, αρκετό να πάρει άρωμα
- το αφήνουμε να ψηθεί λίγο, όχι πάρα πολύ, είναι ωραίο να έιναι τα λαχανικά κάπως φρέσκα
- στο μεταξύ, και όσο τα μακαρόνια είναι ακόμα κάπως άψητα, τα σουρώνουμε αφού πρώτα κρατήσουμε ένα μεγάλο ποτήρι μπίρας μακαρονόζουμο. Τα μακαρόνια ούτε για αστείο δεν τα πλένουμε γιατί θα χαθεί όλο το άμυλο. Επίσης ούτε για αστείο δεν βάζουμε βούτυρα, λάδια και τέτοια για αυτή την συνταγή.
- ρίχνουμε τώρα στο τηγάνι τα μακαρόνια μαζί με την σάλτσα και το μακαρονόζουμο και ανακατεύουμε καλά
- ψιλο-ανακατεύοντας για να μην κολήσουν αφήνουμε τα ζυμμαρικά να πάρουν μερικές βράσεις μαζί με την σάλτσα μέχρι να πιούν τελείως τα υγρά τους - η φωτογραφία είναι από αυτό το στάδιο
- όταν ετοιμαστούν τα τρώμε επί τόπου, αν κρυώσουν δεν έχει νόημα και προσθέτουμε στο πιάτο μας απαραιτήτως μερικά φύλλα φρέσκου βασιλικού - που αν είμαστε μερακλήδες έχουμε στον κήπο/παράθυρο/αυλή μας
- του πάει και λίγο παρμεζάνα από πάνω, ή και καλή γραβιέρα. 
- το καλοκαιράκι συνοδεύτεται με δροσερό ροζέ κρασί