Μπετό

Πιάτο ανάγκης σίγουρα, αν καθόλου «φτωχικό». Καθόλου, «έλεγκαντ» επίσης. Την κάνει καλά την δουλειά του όμως: προσφέρει κορεσμό, είναι πλούσιο σε βιταμίνες, έχει το απαραίτητο για το εδώ κλίμα λίπος, και, πρωτίστως, προσφέρει γευστική ένταση και μια ιδιαίτερη «grunge» «αγριάδα» που ανεβάζει την ψυχολογία εκ των έσω. Εξού και «μπετό»: τραχύ, βαρύ, «άφτιαχτο» και, ενίοτε, απαραίτητο.

Πριν περιγράψω το πιάτο, ιδού το context: Επαγγελματικό ταξίδι στον αφιλόξενο, αλλά και γοητευτικό, Νορβηγικό Βορά―στα όρια του αρκτικού κύκλου· λαχανικά και μπαχαρικά εδώ είναι δυσεύρετα, κακής ποιότητας και, όπως και κάθε τι σε αυτή την χώρα, αδιανόητα ακριβά· η ανάγκη για κάτι που να ξεφεύγει από το knekkebrød με τυρί, ή μακαρόνια με σάλτσα κονσέρβα, ή πατατοσαλάτα, αλλά και για αρκετά φθηνότερο από τις τοπικές λιχουδιές (τάρανδοι, άλκες, φάλαινες, άγριοι σολωμοί, κλπ), και η ανάγκη να ξεφύγω από την έντονη πλήξη, οπλίζουν το χέρι μου και με οδηγούν σε γαστρονομικούς αυτοσχεδιασμούς και ακρότητες.

Το πιάτο: σοτάρισα σε ελάχιστο ελαιόλαδο κομμάτια βοδινής αντρεκότ, πολύχρωμες πιπεριές κομμένες ζουλιέν, φρέσκες ολόκληρες κανθαρέλες, χοντρό πιπέρι και αλάτι· έσβησα με μπόλικη τοπική μπίρα πιλς και άφησα να βράσουν σε μέτρια φωτιά σε σκεπασμένη κατσαρόλα· πρόσθεσα φρέσκα μακαρόνια αβγού και άφησα μέχρι να πιουν την μπίρα· σέρβιρα στο πιάτο, έριξα μια ιδέα βούτυρο να λιώσει, λίγο ακόμα ελαιόλαδο μια γεναία δόση μαριναρισμένα φύκια watame· ένα τελευταίο ράντισμα με λίγη σάλτσα σόγιας και τέλος.

υλικά
βοδινή αντρεκότ
πολύχρωμες πιπεριές
κανθαρέλες φρέσκες
χοντρό μαύρο πιπέρι
αλάτι
μπίρα πιλς
φρέσκα μακαρόνια από αβγό
ελάχιστο βούτυρο
λίγο ελαιόλαδο
φύκια watame
σάλτσα σόγιας

κατσικάκι με ασκολίμπρους αυγολέμονο

Γεύμα που ετοίμασα για αγαπημένο φίλο θέλοντας να τον μυήσω στο πως αντιλαμβάνομαι εγώ την σύγχρονη Κρητική κουζίνα. Το να προμηθευτεί κανείς πραγματικά καλό κατσίκι, αυγά και ασκολίμπρους δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα αν ζει κανείς στην Αττική, αλλά κατά τ' άλλα η εκτέλεση είναι πάναπλη: Αφού πλύνουμε καλά το κατσικάκι το τσιγαρίζουμε καλά από όλες τις πλευρές μαζί με το πράσινο πιπέρι. Προσθέτουμε αρκετό ζεστό νερό και το αφήνουμε όσο χρειαστεί μέχρι να γίνει καλά το κατσίκι. Στην συνέχεια προσθέτουμε τους καθαρισμένους και πλυμένους ασκολίμπρους (είναι δύσκολοι στο καθάρισμα αλλά μπορεί κανείς να τους βρει ήδη καθαρισμένους) και αφήνουμε για κανά 20λεπτο (ίσως και παραπάνω) ακόμα, μέχρι να ψηθούν και αυτοί. Στο τέλος φτιάχνουμε το αυγολέμονο (δεν δίνω οδηγίες για αυτό - υποθέτω ότι είναι γνωστό το πως να γίνει ένα καλό αυγολέμονο) και αυγοκόβουμε το φαΐ.

Στο εν λόγω γεύμα συνοδέψαμε το κατσικάκι με γιαχνερά (μάλλον υπερβολή από πλευράς μας, δεδομένου της ύπαρξης των ασκολίμπρων) και μια επιλογή πολύ ώριμων κρητικών τυριών.

Υλικά:
κατσικάκι κομμένο σε κομμάτια
ασκολίμπροι
χοντροσπασμένο πράσινο πιπέρι
αυγά
λεμόνι

κατσικάκι στην γάστρα με πράσινο πιπέρι και φρέσκο κάρδαμο

Αφού έπλυνα καλά το κατσικάκι (ένα μπούτι κομμένο σε κομμάτια) και το πασπάλισα με λίγο χοντρό αλάτι ανθό και αρκετό χοντροσπασμένο πράσινο πιπέρι και από τις δύο πλευρές, το έβαλα στην γάστρα μαζί με αρκετό νεράκι (μέχρι την μέση του κρέατος περίπου). Έψησα στον φούρνο στους 150 για περίπου 3-4 ώρες. Όταν έγινε το κρέας πρόσθεσα λίγο ζεστό νερό, τις χυλοπίτες, ψιλοκομμένο φρέσκο κάρδαμο και λίγο ελαιόλαδο και άφησα για ακόμα 20λεπτά μέχρι να γίνουν οι χυλοπίτες. Είναι σημαντικό σε αυτό το στάδιο να γυρίσει κανείς τα κομμάτια κρέας για να πάρουν χρώμα και από την άλλη πλευρά. Κατά το σερβίρισμα έτριψα λίγο μυζήθρα πάνω στις χυλοπίτες (αυτός είναι και ο λόγος που δεν αλάτισα τα ζυμαρικά). 

Υλικά:

κατσικάκι γάλακτος

χυλοπίτες

πράσινο πιπέρι άκοπο

φρέσκο κάρδαμο

λίγο αλάτι χοντρό (ανθό)

λίγο ελαιόλαδο

(προαιρετικά) λίγη μυζήθρα

μετά-juve氣

Το συγκεκριμένο γεύμα το σχεδίασα για Κυριακάτικο γεύμα με φίλους και το εμπνεύστηκα σαν μια αστική, μετά-μοντέρνα, εκδοχή του παραδοσιακού γιουβετσιού. Αν και βέβαια υπάρχουν σαφείς αναφορές και μεγάλη οπτική ομοιότητα με το παραδοσιακό γιουβέτσι, τόσο η γεύση όσο και η υφή του του μετά-juve氣-ου είναι πάρα πολύ διαφορετικές. Η θέα είναι από μπαλκόνι σε στενό κάθετο στην πλατεία εξαρχείων, όπου και καταναλώθηκε το φαγητό με συνοδεία τσικουδιάς. 

Το πιο βασικό συστατικό είναι το κρέας, εδώ χρησιμοποίησα μπούτι από πολύ καλής ποιότητας κατσίκι. Σε κατσαρόλα τσιγάρισα αρκετό χοντροσπασμένο (στο γουδί) μαύρο πιπέρι, για να βγάλει το άρωμά του. Στο ίδιο λάδι θωράκισα ένα όλα τα κομμάτια από το κατσίκι, από όλες τις πλευρές. Αφού τα θωράκισα όλα έριξα όλα μαζί στην κατσαρόλα και μετά από λίγο έσβησα με μαρουβά (παλαιωμένο κρασί από την δυτική κρήτη). Μόλις το αλκοολ εξατμίστηκε χαμήλωσα την φωτιά και πρόσθεσα αρκετό βραστό νερό (όχι κρύο) στο οποίο και έβρασα το κρέας για περίπου 2 ώρες, μέχρι να μαλακώσει καλά. Όταν έγινε το κρέας, το έβγαλα από το ζωμό, το περιχυσα με αρκετό μέλι και πασπάλισα με ελάχιστη ρίγανη (η ρίγανη ήταν επίσης εξαιρετικής ποιότητας, μαζεμένη από το βουνό).

Έπειτα ετοίμασα κριθαρώτο ως εξής: Σε τηγάνι με λάδι τσιγάρισα για λίγο κριθαράκι και σιγά σιγά άρχισα να προσθέτω τον ζωμό από το κατσίκι, σαν να επρόκειτο για ριζότο. Μόλις το κριθαράκι έπινε τον ζωμό, πρόσθετα σιγά σιγά κι άλλον. Προσοχή, σε περίπτωση που τελειώσει ο ζωμός, προσθέτουμε μεν νερό, αλλά να είναι ήδη βρασμένο, όχι κρύο. Στο κριθαρώτο πρόσθεσα μόνο λίγο αλάτι και λίγο πριν το τέλος, φρέσκο ψιλοκομμένο σέλινο. Με την ίδια διαδικασία θα μπορούσε κανείς να ετοιμάσει και ριζότο (αν και θα το έβρισκα πιο άνευρο), στάρι, χυλοπίτες, κλπ. 

Ο συνδυασμός σέλινο μέλι, είναι εξαιρετικός, και αν το κατσίκι είναι όντως καλής ποιότητας το πιάτο αυτό απογειώνεται. Εγώ το θεωρώ από τα πιο επιτυχημένα μου πιάτα. 

Υλικά:

κατσίκι

μαύρο πιπέρι

αλάτι

μέλι

ρίγανη

σέλινο

κριθαράκι

μαρουβάς

Γεύμα Πιθήκων

Γεύμα που ετοίμασα για παρέα (πολύ) παλιών και (λέμε τώρα) εκλεκτών φίλων που η διατροφικές τους συνήθειες αρχίζουν και τελειώνουν στις μπανάνες και τις καρύδες (όπως και των περισσότερων πίθηκων άλλωστε)

Το γεύμα περιελάμβανε καύκαλο με ρόκα, καυκαλήθρες και προσούτο για πρώτο, ρολό χοιρινό στον φούρνο με μπράντι, μέλι και αστεροειδή γλυκάνισο για δεύτερο, πατάτες στον φούρνο με καπνιστή πάπρικα και κουρκουμά καθώς και ζεματισμένα σέσκουλα για συνοδεία. Το γεύμα συμπλήρωσαν αρκετά μπουκάλια καλό κόκκινο κρασί καθώς και μια αναπάντεχη επίσκεψη.

Πρώτο Πιάτο:
Καύκαλα
Καυκαλήθρες
Ρόκα
Αγουρέλαιο
Προσούτο
Μαύρο πιπέρι βιετνάμ
Ανθός αλατιού

Γέμισα τα καύκαλα με καυκαλήθρες (μόνο και μόνο γιατί το βρήκα αστείο το να κρατάς καύκαλα με καυκαλήθρες μέσα) και γύρω γύρω έβαλα την ρόκα και το προσούτο. Λίγο ανθό αλάτι στις καυκαλήθρες, λίγο χοντροσπασμένο μαύρο πιπέρι στο προσούτο, ράντισμα με αγουρέλαιο και τέλος.

Κυρίως:
Ρολό χοιρινό σε διχτάκι (με την πέτσα και το λίπος του)
Μαύρο πιπέρι Βιετνάμ
Ελαιόλαδο
Λίγο μπράντι
Αστεροειδής γλυκάνισος
Λίγο μέλι
Λίγο φρέσκο κόλιανδρο

Πρώτα σε τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο έκαψα χοντροκομμένο μαύρο πιπέρι και θωράκισα το κρέας - το τσιγάρισα δλδ καλά από όλες τις πλευρές (με προσοχή να μην καεί το διχτάκι και ανοίξει). Έπειτα το έβαλα σε πυρέξ, περίχυσα με μείγμα από μπράντι και μέλι, πρόσθεσα κι άλλο πιπέρι και 2-3 αστέρια γλυκάνισο. Στους 180 για 2 ώρες περίπου αφού πρώτα σκέπασα με αλουμινόχαρτο. Για τελείωμα έβαλα στο γκριλ για 5λεπτά (χωρίς το αλουμινόχαρτο προφανώς). Στο τέλος το υγρό το κρατήσαμε για σάλτσα. Σε μικρό πιατάκι στο τραπέζι είχα και λίγο ψιλοκομμένο φρέσκο κόλιανδρο που θεωρώ ότι ταιριάζει πολύ με το εν λόγω χοιρινό.

Πατάτες φούρνου:
Πατάτες βιολογικές μπέιμπι
Αλάτι ανθός
Καπνιστή πάπρικα
Κουρκουμάς
Λίγο Ελαιόλαδο

Πρώτα έβρασα τις πατάτες 10 λεπτά. Μετα τις στράγγισα και τις άφησα να στεγνώσουν. Της έκοψα ακανόνιστα (κρατώντας την φλούδα) και τις έβαλα σε ταψί που είχα πρώτα πασπαλίσει με πολύ αλάτι. Πάσπάλισα τις πατάτες με καπνιστή πάπρικα και κουρκουμά και ράντισα με ελάχιστο λάδι. Στο γκριλ για κανά 10λεπτο από κάθε πλευρά και είναι έτοιμες.

Σαλάτα:
Σέσκουλα
Αλάτι ανθός
Αγουρέλαιο

Σε καυτό νερό έριξα τα σέσκουλα και τα άφησα για 1 λεπτό (δεν θέλει παραπάνω). Μόλις τα έβγαλα κατευθείαν σε σουρωτήρι και στο ψυγείο (για να παραμείνουν πράσινα). Λίγο χοντρό αλάτι και αγουρέλαιο και έτοιμα.

Σόκ και Δέος

Το γεύμα αυτό ετοιμάστηκε για παρέα εκλεκτών φίλων και αποτέλεσε το προοίμιο σε βιβλικών διαστάσεων καταιγιστική συζήτηση - εξ' ού και ο τίτλος. Αφού έπλυνα καλά και πασπάλισα με μαύρο πιπέρι τις μπριζόλες τις έριξα σε καυτό τηγάνι με λίγο λάδι. Όταν γίνανε από την μία πλευρά τις γύρισα από την άλλη και χαμήλωσα την φωτιά μέχρι να ψηθούν καλά - σε αντίθεση με το μοσχάρι που το προτιμώ όσο πιο ωμό γίνεται το χοιρινό το θέλω καλοψημένο. Στο ίδιο τηγάνι τηγάνισα και μερικά σύκα με την φλούδα τους.

Για το ρύζι απλά έριξα 3 μέρη νερό για ένα μέρος ρύζι μαζί με λίγο φασκόμηλο και δίκταμο σε ένα κατσαρολάκι και αφού άρχισε να βράζει το νερό το άφησα σε μέτρια φωτιά με μισοσκεπασμένη κατσαρόλα μέχρι να πιεί τελείως τα υγρά του. Το ρύζι δεν θέλει καθόλου ανακάτεμα - όταν αρχίζει να «σκάει» η επιφάνεια σημαίνει ότι είναι έτοιμο, τότε το βγάζει κανείς από την φωτιά και αφήνει την κατσαρόλα σκεπασμένη με καθαρό πανί για μερικά λεπτά. Το ρύζι θέλει και λίγο αλάτι.

Για την μαρμελάδα έριξα ψιλοκομμένα σύκα (με την φλούδα τους) σε κατσαρολάκι μαζί με λίγο δίκταμο, δεντρολίβανο και λίγο λεμόνι. Αφού βράσαν λίγο έβαλα στο μίζερ να τα λιώσω και ξανά στην κατσαρόλα μαζί με αρκετή ζάχαρη σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά για μερικά λεπτά και συχνό ανακάτεμα. Η μαρμελάδα συνοδεύει το κρέας.

Την σαλάτα την έκανε ένας φίλος με μαρούλι, αβοκάντο, κρεμμύδι, αλάτι και λεμόνι - χωρίς λάδι.

Υλικά:
χοιρινές μπριζόλες
δίκταμο
φασκόμηλο
ρύζι
σύκα
μαρούλι
αβοκάντο
κρεμμύδι
λίγο πιπέρι
λίγο λεμόνι
λίγο λάδι

Μεθυσμένο Κατσικάκι με μαρμελάδα Σύκο και μυρωδικά.

Το γεύμα αυτό το ετοίμασα για μερικούς καλούς φίλους και συνεργάτες κατά την διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στην Σύρο, αποσκοπώντας τόσο να τους εισάγω άτυπα στον τρόπο που μαγειρεύω όσο και να αποτυπώσω γευστικά την ιδιαίτερη ενοχή μου με τον νησί και τους ανθρώπους που γνώρισα εκεί. Εκλεκτά υλικά, άγρια αρώματα, πολύ δουλειά, αλκοόλ, υπομονή, επιμονή αλλά και μια διακριτική γλυκήτητα χαρακτηρίζουν, λοιπόν, αυτό το γεύμα, όπως εν τέλη χαρακτηρίσαν και την παραμονή μου στο οικισμό της Άνω Σύρου.

Αφού καθάρισα και έπλυνα καλά το Ναξιώτικο κατσικάκι, το πασπάλισα με πιπέρι και το άφησα να μαριναριστεί όλο το βράδυ σε κόκκινο κρασί, φασκόμηλο και θυμάρι. Το κρασί ήταν αρκετό ώστε να καλύπτει όλο το κρέας, και το φασκόμηλο επίσης αρκετό για να δώσει άρωμα. Την επόμενη μέρα αφαίρεσα το κρέας από την μαρινάδα και το τσιγάρισα σε ελάχιστο λάδι σε κατσαρόλα για μερικά λεπτά  (αφού κράτησα ένα κομμάτι μαριναρισμένο κρέας για μεζέ όπως είναι). Πρόσθεσα λίγη από την μαρινάδα μέσα στην κατσαρόλα και αρκετή κάπαρη. Η κάπαρη ήταν διατηρημένη σε άλμη και την χρησιμοποίησα αντί για αλάτι -  κάπαρη διατηρημένη σε ξύδι θα χάλαγε την γεύση. Το κρέας έμεινε, έπειτα, σε χαμηλή φωτιά για περίπου 3-4 ώρες μέχρι να μαλακώσει και να γίνει. Χρειάστηκε να προσθέσω και λίγο ζεστό νερό κάποιες φορές για να μην στεγνώσει τελείως. Περίπου μισή ώρα με 40 λεπτά πριν γίνει το κρέας έριξα μέσα και αρκετά σύκα με την φλούδα τους.

Παράλληλα ετοίμασα την μαρμελάδα σύκο ως εξής: πήρα λίγη από την μαρινάδα, μερικά καθαρισμένα ώριμα σύκα και αρκετή μαύρη ακατέργαστη ζάχαρη και τα άφησα σε χαμηλή φωτιά ανακατεύωντας συνέχεια μέχρι να πήξει το μείγμα και να γίνει μαρμελάδα. Το γεύμα το συνόδευσα με ρύζι που έγινε ως εξής: Σε ταψί έβαλα το ρύζι με το νερό και ένα μεγάλο κλαδί φασκόμηλο, και απλά άφησα στον αέρα σε μέτρια φωτιά μέχρι να γίνει.

Υλικά:
κατσικάκι Νάξου
πιπέρι
φασκόμηλο
μαύρη ακατέργαστη ζάχαρη
θυμάρι
κρασί κόκκινο μπρούσκο
λίγο ελαιόλαδο
κάπαρη διατηρημένη σε άλμη (όχι σε ξύδι)
σύκα
ρύζι

ψαρονέφρι με μπράντι, μελάσσα, αστεροειδή γλυκάνισο και αρωματισμένο ρύζι

H εκτέλεση είναι απλή: σε τηγάνι με λίγο καυτό λάδι έριξα το ψαρονέφρι κομμένο σε χοντρές ροδέλες αφού πρώτα το είχα πασπαλίσει με χοντρό μπλε αλάτι Περσίας και χοντροχτυπημένο μαύρο πιπέρι Βιετνάμ και λίγο θρουμπί. Το τσιγάρισα λίγο από κάθε πλευρά καί έσβησα με το κονιάκ. Όταν εξατμίστηκε το αλκοολ πρόσθεσα λίγο νερό, μια μεγάλη κουταλιά μελάσσα και τον αστεροειδή γλυκάνισο. Το ρύζι απλά το έβαλα σε χαμηλή φωτιά με το ανάλογο νερό και πρόσθεσα λίγο φασκόμηλο μέσα για να πάρει άρωμα. Στο σερβίρισμα πασπάλισα το ψαρονέφρι με λίγο σουσάμι.

Υλικά:
ένα ψαρονέφρι
αστεροειδής γλυκάνισος (3-4 κομμάτια)
μια κουταλιά της σούπας μελάσσα
ένα σφηνάκι καλό κονιάκ ή μπράντι
μπλε αλάτι περσίας
μαύρο πιπέρι Βιετνάμ
λίγο θρουμπί
λίγο σουσάμι
λίγο ελαιόλαδο

για το ρύζι
ρύζι
φασκόμηλο

Δείπνο Βρυκολάκων

Κατά την διάρκεια παραμονής στην Αθήνα δέχτηκα επίσκεψη από έναν φίλο ο οποίος ήρθε με εκλεκτά υλικά αλλά και εξίσου εκλεκτές ιδέες. Δείπνο Βρυκολάκων λοιπόν, όχι επειδή είμαστε βρυκόλακες, αλλά λόγω της ιδιαίτερης του ενέργειας:  Τραχιές, γήινες, ξυλώδεις γεύσεις και βαριά, μεστά αρώματα, που παραπέμπουν σε σκοτεινές Καρπάθιες οντότητες με περίτεχνες ρόμπες και άγρια ένστικτα. Το δείπνο σερβίρεται απαραίτητα σε φθαρμένο ξύλινο τραπέζι.

Έφερε λοιπόν μισό κιλό αρνί γάλακτος (προερχόμενο από γνωστό του βοσκό και μεγαλωμένο σε ιδανικές συνθήκες το οποίο είχε ήδη τεμαχίσει και μαρινάρει για 24 ώρες στο ψυγείο σε λάδι, σκόρδο, φρέσκο πιπέρι και δεντρολίβανο. Ρίξαμε το κρέας με την μαρινάδα (αφού πρώτα αφαιρέσαμε το σκόρδο) σε μια κατσαρόλα που την είχαμε αφήσει να κάψει και αφήσαμε να τσιγαριστεί καλά. Σβήσαμε με κονιάκ (με μπράντι βασικά), προσθέσαμε 2 κουταλιές της σούπας μέλι και λίγο νερό (ζεστό νερό όχι κρύο γιατί θα έσφιγγε το κρέας) και αφήσαμε μερικά λεπτά να ψηθεί το κρέας (αλλά να μην σκληρύνει πολύ). Στην συνέχεια αφαιρέσαμε το κρέας (το οποίο ήταν ελαφρώς γλασσαρισμένο λόγο του μελιού) και τα βάλαμε σε ένα πιάτο στην άκρη. Στα λιγοστά υγρά που είχαν περισσέψει στην κατσαρόλα προσθέσαμε λίγο ζεστό νερό και αφήσαμε να πάρουν μια βράση ώστε να προκύψει κάποιου είδους ζωμός.

Στην συνέχεια σε τηγανάκι τσιγαρίσαμε σε λίγο λάδι το κριθαράκι μέχρι να αρπάξει ελαφρώς. Σβήσαμε με λίγο από τον ζωμό που ετοιμάσαμε ανακατεύοντας συνεχώς για να μην κολλήσει και επαναλάβαμε την διαδικασία αρκετές φορές μέχρι να ψηθεί το κριθαράκι (σαν να επρόκειται για ριζότο). Λίγο πριν το τέλος τρίψαμε μέσα αρκετό από ένα εξαιρετικό Ναξιώτικο τυρί που επίσης έφερε ο φίλος μου (νομίζω λέγεται μελανοτύρι). Το τυρί αυτό ήταν καλοωριμασμένο, ιδιαίτερα πικάντικο και θυμίζει κάπως παρμεζάνα, η φλούδα του ήταν καλυμμένη με διάφορα βότανα, μπαχαρικά και μούργα κρασιού. Το τρίψαμε (αλλά και το φάγαμε) μαζί με την φλούδα του. Στα πιάτα μας ανακατέψαμε το αρνί με το κριθαρώτο - το γλάσο του αρνιού έδεσα άψογα με το κριθαρώτο. Αν και το αποτέλεσμα θύμιζε γιουβέτσι στην όψη, τόσο η γεύση και η υφή ήταν πολύ διαφορετικές.

Το δείπνο περιελάμβανε επίσης ένα μεγάλο κομμάτι του εν λόγω τυριού σαν συνοδευτικό, ένα πιάτο ώριμα τοματίνια αρτυμένα με ανθό αλατιού και ένα μπουκάλι ξινόμαυρο/μερλό Νάουσας (δεν θα κάνω διαφήμιση στην μάρκα όμως..). Το δείπνο έκλεισε με μερικά κομμάτια εξαιρετικής πικρής μαύρης σοκολάτας ενός Ιταλικού οίκου (επίσης δεν θέλω να κάνω διαφήμιση) και τον αγαπημένο μου καπνό στην πίπα..

Υλικά:
500γρ αρνί γάλακτος τεμαχισμένο
Ελαιόλαδο
Αλάτι
Φρέσκο πιπέρι
δεντρολίβανο
2-3 σκελίδες σκόρδο
1 ποτηράκι κονιάκ (ή μπράντι)
2 κουταλιές της σούπας μέλι
1 ποτηράκι κριθαράκι
Ζεστό νερό
Μελανοτύρι (??) Νάξου
Τοματίνια
Καλή σοκολάτα
Κρασί
Καπνός